چرا شعارهای سال رهبردزد و جانی و فاسد ننگین جمهوری اسلامی "شعار" میمانند؟
یزید علی خامنهای در نخستین سخنرانی سال ۹۷ اعتراف کرد که عدهای معتقدند تعیین شعار سال به دلیل عدم تحقق آن بیفایده است. تکرار شعار حمایت از تولید داخلی پس از سالها نشان میدهد با این "شعار" مشکل برطرف نشده است.
رهبر جمهوری ننگین اسلامی در پیامی به مناسبت آغاز سال ۹۷ شعار سال را "حمایت از کالای ایرانی" اعلام کرد. او گفت اگر مسئولان و مردم به محور قرار دادن تولید ملی و شتاب بخشیدن به آن توجه کنند مشکلات معیشتی و اقتصادی، بیکاری و "بقیه چیزها" حل میشود.
علی خامنهای در سخنرانی اول فروردین خود در مشهد به تشریح نکاتی پرداخت که از نظر او "الزامات و زمینههای تحقق شعار سال" است. او برنامهریزی برای افزایش تولید داخلی همراه با ارتقاء کیفیت و رقابتپذیری، "مدیریت جدی واردات" به وسیله دولت و مقابله با قاچاق کالا را از جمله این الزامات عنوان کرد.
به گزارش پایگاه اطلاعرسانی دفتر رهبری، خامنهای شعار سال ۹۷ را این گونه جمعبندی کرده است: «ما مسئولان، فعالان اقتصادی، فروشندگان و مصرفکنندگان، همه و همه با تعصب و غیرت بهدنبال حمایت از کالای ایرانی باشیم.»
به کانال دویچه وله فارسی در تلگرام بپیوندید
علت رکود تولید داخلی، گذشته از واردات بیرویه، قاچاق کالا، فساد نهادینه و رانتخواری که کارگزاران حکومت در آن سهم اصلی را دارند، حاصل چند دهه سیاستهای اقتصادی حاکم بر جمهوری اسلامی است و اگر با مقولاتی مانند "تعصب و غیرت" قابل حل بود علم اقتصاد بیمعنا میشد.
افزون بر این، تکرار برخی مفاهیم در شعارهای سالیان گذشته به خوبی آشکار میکند که اینها چیزی بیش از "شعار" نیستند و اگر ارادهای برای تحقق آنها وجود میداشت و ساختارهای موجود امکان آن را فراهم میکرد، بیان مکرر آنها کاری عبث بیش نمیبود.
ادامه بیکاری به رغم شعار اشتغالآفرینی
خامنهای میگوید یکی از دستاوردهای توجه به شعار امسال و حمایت از تولید داخلی حل معضل بیکاری، به خصوص در میان جوانان خواهد بود. او ۱۷ سال پیش شعار سال ۸۰ را "اقتدار ملی و اشتغالآفرینی" تعیین کرده بود.
بر پایه دادههای مرکز آمار ایران، میزان بیکاری میان جوانان ۱۴ تا ۲۴ ساله ایرانی در فصل اول سال گذشته نزدیک به ۲۹ درصد و تقریبا به اندازه همان سالی بوده که مطابق شعار خامنهای قرار بود اشتغالآفرینی کلید بخورد.
تعیین راهبردهای سالانه در قالب شعار اندکی پس از نشستن خامنهای بر مسند رهبری جمهوری اسلامی در سال ۱۳۶۹ آغاز شد و از سال ۷۸ به طور رسمی در قالب نامگذاری سال و تعیین شعاری برای آن ادامه یافت.
بیشتر بخوانید: نامگذاریهای سال، شعارهای تکراری و بیحاصل
طی بیش از ربع قرنی که از آغاز این اقدام میگذرد شعارهایی که تکرار مکرر آنها عدم تحقق و "شعار" بودنشان را تائید میکند کم نبوده و "صرفجویی" یکی از آنها است.
بیش از دو دهه شعار صرفهجویی
تاکید خامنهای در سال ۷۳ بر "صرفهجویی" بود. سال بعد نیز که "انضباط اقتصادی" وارد شعار سال شد خامنهای آن را "مقابله با ريخت و پاش، زيادهروى و اسراف" معنی کرد.
رهبر جمهوری اسلامی در پیام نوروز سال ۷۵ ضمن طرح مجدد لزوم پرهیز از اسراف اعتراف کرد که توصیههای دو سال پیش او جدی گرفته نشده است: «اسراف در نان و آب و انرژى و نيروى انسانى، همه اينها بد است. اسراف، نقطه مقابل آن توصيهاى است كه ما در سال گذشته و سالهاى قبل از آن عرض كرديم.»
خامنهای در پیام نوروز سال ۷۶ نیز گلایه کرد که "متأسفانه در زندگیهاى ما اسراف وجود دارد" و در پیام سال ۷۷ هم گفت: «امسال توصيه مهم من عبارت است از صرفهجويى.»
او یک دهه بعد شعار سال را "حرکت به سمت اصلاح الگوی مصرف" عنوان کرد و به طور غیرمستقیم بر این واقعیت صحه گذاشت که به رغم توصیههایش در ده سال قبل هنوز "حرکت" در این مسیر آغاز نشده است.
"حمایت از تولید داخلی" نیز مانند صرفهجویی از شعارهایی است که خامنهای بارها تکرار کرده، و برای جا انداختن آن از مفاهیم و اصطلاحات مذهبی هم استفاده کرده است.
رونق تولید با "جهاد و حماسه و غیرت"
سال ۹۰ شعار سال "جهاد اقتصادی" بود. دو سال بعد "حماسه اقتصادی" وارد شعار سال شد که غرض از آن "توجه به تولید ملی" ذکر شده بود. در فاصله این دو سال هم شعار سال "تولید ملی و حمایت از کار و سرمایه ایرانی"، که شکل دیگری از شعار امسال بود، تعیین شد.
اکنون و پس از سالهای طولانی که توصیهها به "جهاد و حماسه آفرینی" در مسیر حمایت از تولید داخلی بینتیجه مانده، خامنهای مدعی است اگر مسئولان و مردم نسبت به کالای ایرانی تعصب داشته باشند مشکل برطرف میشود.
بیشتر بخوانید: "حمله موشکی" به اقتصاد ایران در سالی که گذشت
ظاهرا رهبر جمهوری اسلامی این واقعیت را که بسیاری از اقتصاددانان بر آن تاکید دارند نادیده میگیرد که رکود تولید داخلی، از جمله حاصل راهکارها و نحوه اجرای سیاستهایی مانند خصوصیسازی است که خود او ابلاغ کرده است.
رئیس جمهور، حسن روحانی، این سیاستها را "خصولتی" سازی خوانده است. یکی از پیامدهای این سیاست سپردن بنگاهها و واحدهای تولیدی دولتی به دستگاهها و نهادهای شبهدولتی و حاکمیتی است.
نقش نهادهای تحت فرمان خامنهای
بخش بزرگی از اقتصاد ایران در اختیار دستگاهها و نهادهای تحت امر رهبر جمهوری اسلامی است که نظارت موثری بر فعالیت آنها اعمال نمیشود و با استفاده از انواع رانت مجال رقابت به تولیدکنندگان بخش خصوصی واقعی نمیدهند.
تسلط شرکتهای وابسته به سپاه پاسداران بر فعالیتهای اقتصادی در ایران نیز چنان ابعادی دارد که حسن روحانی زمانی آنها را به کنایه "دولت با تفنگ" خوانده بود.
دست داشتن سپاهیان در واردات بیرویه و قاچاق کالا به ایران که خامنهای آن را از موانع مهم رونق تولید داخلی خوانده نیز موضوع تازهای نیست و از مجلس ششم درباره آن بحث و سند ارائه شده است. این ماجرا چنان ابعادی دارد که محمود احمدینژاد، رئیس جمهور مورد حمایت خامنهای، زمانی سپاهیان را "برادران قاچاقچی خودمان" خطاب کرد.
بیشتر بخوانید: سال ۹۶؛ سالی که با "رای به نظام" آغاز و با بیم فروپاشی تمام شد
زمینگیر شدن تولید داخلی در ایران ریشه در سیاستها و روندی دارد که از ابتدای تاسیس جمهوری اسلامی و با مصادره کارخانهها و واحدهای تولیدی کسانی که وابستگان رژیم گذشته شمرده میشدند، آغاز شد و به اشکال مختلف ادامه یافت.
علی خامنهای در سخنرانی اول فروردین خود در مشهد به تشریح نکاتی پرداخت که از نظر او "الزامات و زمینههای تحقق شعار سال" است. او برنامهریزی برای افزایش تولید داخلی همراه با ارتقاء کیفیت و رقابتپذیری، "مدیریت جدی واردات" به وسیله دولت و مقابله با قاچاق کالا را از جمله این الزامات عنوان کرد.
به گزارش پایگاه اطلاعرسانی دفتر رهبری، خامنهای شعار سال ۹۷ را این گونه جمعبندی کرده است: «ما مسئولان، فعالان اقتصادی، فروشندگان و مصرفکنندگان، همه و همه با تعصب و غیرت بهدنبال حمایت از کالای ایرانی باشیم.»
به کانال دویچه وله فارسی در تلگرام بپیوندید
علت رکود تولید داخلی، گذشته از واردات بیرویه، قاچاق کالا، فساد نهادینه و رانتخواری که کارگزاران حکومت در آن سهم اصلی را دارند، حاصل چند دهه سیاستهای اقتصادی حاکم بر جمهوری اسلامی است و اگر با مقولاتی مانند "تعصب و غیرت" قابل حل بود علم اقتصاد بیمعنا میشد.
افزون بر این، تکرار برخی مفاهیم در شعارهای سالیان گذشته به خوبی آشکار میکند که اینها چیزی بیش از "شعار" نیستند و اگر ارادهای برای تحقق آنها وجود میداشت و ساختارهای موجود امکان آن را فراهم میکرد، بیان مکرر آنها کاری عبث بیش نمیبود.
ادامه بیکاری به رغم شعار اشتغالآفرینی
خامنهای میگوید یکی از دستاوردهای توجه به شعار امسال و حمایت از تولید داخلی حل معضل بیکاری، به خصوص در میان جوانان خواهد بود. او ۱۷ سال پیش شعار سال ۸۰ را "اقتدار ملی و اشتغالآفرینی" تعیین کرده بود.
بر پایه دادههای مرکز آمار ایران، میزان بیکاری میان جوانان ۱۴ تا ۲۴ ساله ایرانی در فصل اول سال گذشته نزدیک به ۲۹ درصد و تقریبا به اندازه همان سالی بوده که مطابق شعار خامنهای قرار بود اشتغالآفرینی کلید بخورد.
تعیین راهبردهای سالانه در قالب شعار اندکی پس از نشستن خامنهای بر مسند رهبری جمهوری اسلامی در سال ۱۳۶۹ آغاز شد و از سال ۷۸ به طور رسمی در قالب نامگذاری سال و تعیین شعاری برای آن ادامه یافت.
بیشتر بخوانید: نامگذاریهای سال، شعارهای تکراری و بیحاصل
طی بیش از ربع قرنی که از آغاز این اقدام میگذرد شعارهایی که تکرار مکرر آنها عدم تحقق و "شعار" بودنشان را تائید میکند کم نبوده و "صرفجویی" یکی از آنها است.
بیش از دو دهه شعار صرفهجویی
تاکید خامنهای در سال ۷۳ بر "صرفهجویی" بود. سال بعد نیز که "انضباط اقتصادی" وارد شعار سال شد خامنهای آن را "مقابله با ريخت و پاش، زيادهروى و اسراف" معنی کرد.
رهبر جمهوری اسلامی در پیام نوروز سال ۷۵ ضمن طرح مجدد لزوم پرهیز از اسراف اعتراف کرد که توصیههای دو سال پیش او جدی گرفته نشده است: «اسراف در نان و آب و انرژى و نيروى انسانى، همه اينها بد است. اسراف، نقطه مقابل آن توصيهاى است كه ما در سال گذشته و سالهاى قبل از آن عرض كرديم.»
خامنهای در پیام نوروز سال ۷۶ نیز گلایه کرد که "متأسفانه در زندگیهاى ما اسراف وجود دارد" و در پیام سال ۷۷ هم گفت: «امسال توصيه مهم من عبارت است از صرفهجويى.»
او یک دهه بعد شعار سال را "حرکت به سمت اصلاح الگوی مصرف" عنوان کرد و به طور غیرمستقیم بر این واقعیت صحه گذاشت که به رغم توصیههایش در ده سال قبل هنوز "حرکت" در این مسیر آغاز نشده است.
"حمایت از تولید داخلی" نیز مانند صرفهجویی از شعارهایی است که خامنهای بارها تکرار کرده، و برای جا انداختن آن از مفاهیم و اصطلاحات مذهبی هم استفاده کرده است.
رونق تولید با "جهاد و حماسه و غیرت"
سال ۹۰ شعار سال "جهاد اقتصادی" بود. دو سال بعد "حماسه اقتصادی" وارد شعار سال شد که غرض از آن "توجه به تولید ملی" ذکر شده بود. در فاصله این دو سال هم شعار سال "تولید ملی و حمایت از کار و سرمایه ایرانی"، که شکل دیگری از شعار امسال بود، تعیین شد.
اکنون و پس از سالهای طولانی که توصیهها به "جهاد و حماسه آفرینی" در مسیر حمایت از تولید داخلی بینتیجه مانده، خامنهای مدعی است اگر مسئولان و مردم نسبت به کالای ایرانی تعصب داشته باشند مشکل برطرف میشود.
بیشتر بخوانید: "حمله موشکی" به اقتصاد ایران در سالی که گذشت
ظاهرا رهبر جمهوری اسلامی این واقعیت را که بسیاری از اقتصاددانان بر آن تاکید دارند نادیده میگیرد که رکود تولید داخلی، از جمله حاصل راهکارها و نحوه اجرای سیاستهایی مانند خصوصیسازی است که خود او ابلاغ کرده است.
رئیس جمهور، حسن روحانی، این سیاستها را "خصولتی" سازی خوانده است. یکی از پیامدهای این سیاست سپردن بنگاهها و واحدهای تولیدی دولتی به دستگاهها و نهادهای شبهدولتی و حاکمیتی است.
نقش نهادهای تحت فرمان خامنهای
بخش بزرگی از اقتصاد ایران در اختیار دستگاهها و نهادهای تحت امر رهبر جمهوری اسلامی است که نظارت موثری بر فعالیت آنها اعمال نمیشود و با استفاده از انواع رانت مجال رقابت به تولیدکنندگان بخش خصوصی واقعی نمیدهند.
تسلط شرکتهای وابسته به سپاه پاسداران بر فعالیتهای اقتصادی در ایران نیز چنان ابعادی دارد که حسن روحانی زمانی آنها را به کنایه "دولت با تفنگ" خوانده بود.
دست داشتن سپاهیان در واردات بیرویه و قاچاق کالا به ایران که خامنهای آن را از موانع مهم رونق تولید داخلی خوانده نیز موضوع تازهای نیست و از مجلس ششم درباره آن بحث و سند ارائه شده است. این ماجرا چنان ابعادی دارد که محمود احمدینژاد، رئیس جمهور مورد حمایت خامنهای، زمانی سپاهیان را "برادران قاچاقچی خودمان" خطاب کرد.
بیشتر بخوانید: سال ۹۶؛ سالی که با "رای به نظام" آغاز و با بیم فروپاشی تمام شد
زمینگیر شدن تولید داخلی در ایران ریشه در سیاستها و روندی دارد که از ابتدای تاسیس جمهوری اسلامی و با مصادره کارخانهها و واحدهای تولیدی کسانی که وابستگان رژیم گذشته شمرده میشدند، آغاز شد و به اشکال مختلف ادامه یافت.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر