واکنش ضحاک علی خامنهای قات و دزد و سفاک و جانی و بی شرف و بی وجدان حرامزاده حیولای انسان نما ی خون اشام ادمخوار به نویسندگان نامههای هشدار: خودشان در معرض نابودیاند
علی خامنهای در دیدار با اعضای مجلس خبرگان ضمن آنچه حمایتهای «مردمی از نظام» نامید، با اشارهای تاریخی، نویسندههای نامههای هشدار به خود را، «در معرض نابودی و ویرانی» دانست.
رهبر جمهوری اسلامی روز پنجشنبه، چهارم اسفند، اشارهای تاریخی به نامهای هشدار آمیز در سال ۱۳۶۹ را تکرار کرد که در مهرماه گذشته همزمان با اوج اعتراضات «زن، زندگی، آزادی» در دیدار با نخبگان از آن حرف زده بود.
اشاره او به نامهای با ۹۰ امضا از جمله امضای مهدی بازرگان و یدالله سحابی و ابراهیم یزدی به اکبر هاشمی رفسنجانی است که هشدار داده بودند کشور در «لبه پرتگاه وحشتناک ویرانی و نابودی» است.
ضحاک علی خامنهای حیولای انسان نمای ادمخوار و خون اشام و قاتل و دزد و سفاک و روانی و بی شرف و بی وجدان و حرامزاده دشمن ایران و ایرانی و فرهنگ و تمدن ایرانی بیرحم که در جنایات لنگه ای ندارد و در دنیا تنها اوست که حتی به بچه ها رحم نکرده و انهارا به قتل رسانده و بیش از 500جوانان دختر و پسر را اسیر کرده و به از شکنجه های بیشمار از انها اعتراف گرفته و به انها تجاوز کرده و حکومت اعدام انهارا اعدام کرده روز پنجشنبه بار دیگر با اشاره به این نامه گفت: «یک سال پس از رحلت امام بزرگوار، آن گروه در نامهای سرگشاده و سراسر یأسآفرین نوشت کشور و ملت به لبه نابودی و ویرانی رسیده است. کسانی که خودشان و شخصیتشان در معرض نابودی و ویرانی است، همه چیز را از این زاویه میبینند.»
در بیش از پنج ماهی که از آغاز اعتراضات مردم به حکومت میگذرد، جمهوری اسلامی بیش از پیش، هم از نظر اقتصادی و سیاسی و هم از خارج تحت فشار قرار گرفته است.
با این همه مقامها در تهران همواره اعتراضات را کار دولتهای خارجی و رسانههای خارج از کشور دانستهاند و رهبر جمهوری اسلامی هم با نادیده گرفتن کامل معترضان همچون روز پنجشنبه از «بنیه مردمی نظام» حرف زده و آن را به رخ مخالفان خود کشیده است.
از میان هشدارهایی که انتشار عمومی داشتهاند، اشاره خامنهای میتواند به جدیدترین هشداری باشد که مستقیما خطاب به خود او منتشر شده است؛ هشدار محسن رنانی، اقتصاددان و استاد دانشگاه، در نامهای که نتوانست به دست خامنهای برساند.
آقای رنانی خطاب به رهبر حکومت هشدار داده بود: «باید بداند که با ثبات کنونی اوضاع، غره نشود و رجز نخواند، که فرصتش اندکتر از آنی است که گمان میکند؛ و بداند که حتی اگر با روشهای سرکوب خشن این نسل را از نظر روانشناختی ناامید کند، اما این نسل به مرحله امید وجودی رسیده و هر لحظه میتواند افقهای امیدبخش تازهای را خلق کند.»
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر