معاون روحانی: شاخص صداقت و امانتداری در ایران به 8 درصد رسیده است
معاون حسن روحانی رئیس جمهوری ایران در امور زنان و خانواده، با اشاره
به اینکه جامعه ایران دچار بحران اخلاقی شده، گفت: شاخص صداقت و امانتداری
در کشور به 8 درصد رسیده است.
به گزارش ایلنا، شهیندخت مولاوردی درباره میزان صداقت در جامعه ایران افزود: "دفتر بررسیهای استراتژیک ریاستجمهوری اخیرا گزارشی را منتشر کرده که بر اساس آن شاخص صداقت و امانتداری در کشور به 8 درصد رسیده، این در حالی است که این رقم در کشورهای حوزه اسکاندیناوی بالای 70 درصد است!"
مولاوردی ادامه داد: "به بیانی دیگر و بر این اساس به جرات میتوان گفت مساله امروز جامعه، نه بحران معیشت و اقتصاد، بلکه بحران اخلاق است و عدم صداقت و دروغگویی بنیان نهادهای اساسی جامعه از خانواده تا ساختارهای اجتماعی را نشانه رفته است."
پیش از این غلامعباس توسلی، جامعهشناس در گفتگو با پایگاه خبری انتخاب خبر، با بیان این که دروغگویی یک آسیب اجتماعی است که از طریق فرد و اجتماع، گسترش پیدا می کند، گفته بود: "دروغگویی اکنون ناشایستترین اخلاقیاتی است که متأسفانه در بین ایرانیان رایج است. مردم نباید به شایعات و دروغ پردازیها توجه کنند و صرفاً باید با کسب اعتماد و اطمینان، درپی راستگویی در جامعه باشند و از افرادی حرف شنوی داشته باشند که راستگویی و امانتداری جزو اخلاق ذاتی آنها است."
این جامعهشناس تصریح کرده بود: "تعداد دروغگویان در جامعه افزایش یافته است؛ البته باید توجه کرد که این آسیب اجتماعی در کل جهان وجود دارد، اما بر اساس شواهد موجود در جامعه، این آسیب اخلاقی و اجتماعی در ایران رو به افزایش است، و حتی امروزه در کشور، همچنین شعار، تهمت و افترا، شایعهپراکنی و غیبت افزایش یافته است که همگی زیر مجموعه دروغ در جامعه هستند."
او درباره علل رواج دروغگویی در ایران، گفته بود: "افزایش میزان دروغگویی در جامعه، ناشی از سقوط اخلاقیات است و در ایران، این یک مسئله تاریخی است و حتی به وضوح با نگاهی به تاریخ کشور قابل درک است، و مسائلی که پیش از این در مقاطع تاریخی تحت عنوان قحطی و خشکسالی از آن یاد می شد، با دروغگویی و سقوط اخلاقیات فردی و اجتماعی مرتبط بوده است."
سال گذشته نیز، محمدرضا جوادی یگانه، عضو هیئت علمی دانشگاه تهران، در نشستی با موضوع اخلاقیات در ایران گفته بود:" براساس یک نظرسنجی تلفنی که در سال ۱۳۸۶ انجام شد، ۹۹ درصد مردم گفته بودند که دروغ وجود دارد. یا مثلا در یک نمونهگیری ملی دیگری ۵۷ درصد مردم اعلام کرده بودند که دروغ در بین مردم بسیار رواج دارد و نزدیکان آنها هم دروغ میگویند. در تحقیقی که ایسپا ( مرکز افکار سنجی دانشجویان ایران) در اردیبهشت سال ۹۳ انجام داد، بعد از فقر و مواد مخدر، دروغ اصلیترین دغدغه مردم بوده است.
پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات هم در سال ۱۳۷۳ تحقیقی در سطح ملی انجام داد که نتایج آن نشان داد میزان صداقت در مردم ۲۳ درصد است. بنابراین همانطور که پیش از این هم اشاره شد و تحقیقات هم بیان کردند دروغ در ایرانیها وجود دارد ولی جزو اصلی ترین خلق و خوی آنها نیست."
به گزارش ایلنا، شهیندخت مولاوردی درباره میزان صداقت در جامعه ایران افزود: "دفتر بررسیهای استراتژیک ریاستجمهوری اخیرا گزارشی را منتشر کرده که بر اساس آن شاخص صداقت و امانتداری در کشور به 8 درصد رسیده، این در حالی است که این رقم در کشورهای حوزه اسکاندیناوی بالای 70 درصد است!"
مولاوردی ادامه داد: "به بیانی دیگر و بر این اساس به جرات میتوان گفت مساله امروز جامعه، نه بحران معیشت و اقتصاد، بلکه بحران اخلاق است و عدم صداقت و دروغگویی بنیان نهادهای اساسی جامعه از خانواده تا ساختارهای اجتماعی را نشانه رفته است."
پیش از این غلامعباس توسلی، جامعهشناس در گفتگو با پایگاه خبری انتخاب خبر، با بیان این که دروغگویی یک آسیب اجتماعی است که از طریق فرد و اجتماع، گسترش پیدا می کند، گفته بود: "دروغگویی اکنون ناشایستترین اخلاقیاتی است که متأسفانه در بین ایرانیان رایج است. مردم نباید به شایعات و دروغ پردازیها توجه کنند و صرفاً باید با کسب اعتماد و اطمینان، درپی راستگویی در جامعه باشند و از افرادی حرف شنوی داشته باشند که راستگویی و امانتداری جزو اخلاق ذاتی آنها است."
این جامعهشناس تصریح کرده بود: "تعداد دروغگویان در جامعه افزایش یافته است؛ البته باید توجه کرد که این آسیب اجتماعی در کل جهان وجود دارد، اما بر اساس شواهد موجود در جامعه، این آسیب اخلاقی و اجتماعی در ایران رو به افزایش است، و حتی امروزه در کشور، همچنین شعار، تهمت و افترا، شایعهپراکنی و غیبت افزایش یافته است که همگی زیر مجموعه دروغ در جامعه هستند."
او درباره علل رواج دروغگویی در ایران، گفته بود: "افزایش میزان دروغگویی در جامعه، ناشی از سقوط اخلاقیات است و در ایران، این یک مسئله تاریخی است و حتی به وضوح با نگاهی به تاریخ کشور قابل درک است، و مسائلی که پیش از این در مقاطع تاریخی تحت عنوان قحطی و خشکسالی از آن یاد می شد، با دروغگویی و سقوط اخلاقیات فردی و اجتماعی مرتبط بوده است."
سال گذشته نیز، محمدرضا جوادی یگانه، عضو هیئت علمی دانشگاه تهران، در نشستی با موضوع اخلاقیات در ایران گفته بود:" براساس یک نظرسنجی تلفنی که در سال ۱۳۸۶ انجام شد، ۹۹ درصد مردم گفته بودند که دروغ وجود دارد. یا مثلا در یک نمونهگیری ملی دیگری ۵۷ درصد مردم اعلام کرده بودند که دروغ در بین مردم بسیار رواج دارد و نزدیکان آنها هم دروغ میگویند. در تحقیقی که ایسپا ( مرکز افکار سنجی دانشجویان ایران) در اردیبهشت سال ۹۳ انجام داد، بعد از فقر و مواد مخدر، دروغ اصلیترین دغدغه مردم بوده است.
پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات هم در سال ۱۳۷۳ تحقیقی در سطح ملی انجام داد که نتایج آن نشان داد میزان صداقت در مردم ۲۳ درصد است. بنابراین همانطور که پیش از این هم اشاره شد و تحقیقات هم بیان کردند دروغ در ایرانیها وجود دارد ولی جزو اصلی ترین خلق و خوی آنها نیست."
معاون حسن روحانی رئیس جمهوری ایران در امور زنان و خانواده، با اشاره
به اینکه جامعه ایران دچار بحران اخلاقی شده، گفت: شاخص صداقت و امانتداری
در کشور به 8 درصد رسیده است.
به گزارش ایلنا، شهیندخت مولاوردی درباره میزان صداقت در جامعه ایران افزود: "دفتر بررسیهای استراتژیک ریاستجمهوری اخیرا گزارشی را منتشر کرده که بر اساس آن شاخص صداقت و امانتداری در کشور به 8 درصد رسیده، این در حالی است که این رقم در کشورهای حوزه اسکاندیناوی بالای 70 درصد است!"
مولاوردی ادامه داد: "به بیانی دیگر و بر این اساس به جرات میتوان گفت مساله امروز جامعه، نه بحران معیشت و اقتصاد، بلکه بحران اخلاق است و عدم صداقت و دروغگویی بنیان نهادهای اساسی جامعه از خانواده تا ساختارهای اجتماعی را نشانه رفته است."
پیش از این غلامعباس توسلی، جامعهشناس در گفتگو با پایگاه خبری انتخاب خبر، با بیان این که دروغگویی یک آسیب اجتماعی است که از طریق فرد و اجتماع، گسترش پیدا می کند، گفته بود: "دروغگویی اکنون ناشایستترین اخلاقیاتی است که متأسفانه در بین ایرانیان رایج است. مردم نباید به شایعات و دروغ پردازیها توجه کنند و صرفاً باید با کسب اعتماد و اطمینان، درپی راستگویی در جامعه باشند و از افرادی حرف شنوی داشته باشند که راستگویی و امانتداری جزو اخلاق ذاتی آنها است."
این جامعهشناس تصریح کرده بود: "تعداد دروغگویان در جامعه افزایش یافته است؛ البته باید توجه کرد که این آسیب اجتماعی در کل جهان وجود دارد، اما بر اساس شواهد موجود در جامعه، این آسیب اخلاقی و اجتماعی در ایران رو به افزایش است، و حتی امروزه در کشور، همچنین شعار، تهمت و افترا، شایعهپراکنی و غیبت افزایش یافته است که همگی زیر مجموعه دروغ در جامعه هستند."
او درباره علل رواج دروغگویی در ایران، گفته بود: "افزایش میزان دروغگویی در جامعه، ناشی از سقوط اخلاقیات است و در ایران، این یک مسئله تاریخی است و حتی به وضوح با نگاهی به تاریخ کشور قابل درک است، و مسائلی که پیش از این در مقاطع تاریخی تحت عنوان قحطی و خشکسالی از آن یاد می شد، با دروغگویی و سقوط اخلاقیات فردی و اجتماعی مرتبط بوده است."
سال گذشته نیز، محمدرضا جوادی یگانه، عضو هیئت علمی دانشگاه تهران، در نشستی با موضوع اخلاقیات در ایران گفته بود:" براساس یک نظرسنجی تلفنی که در سال ۱۳۸۶ انجام شد، ۹۹ درصد مردم گفته بودند که دروغ وجود دارد. یا مثلا در یک نمونهگیری ملی دیگری ۵۷ درصد مردم اعلام کرده بودند که دروغ در بین مردم بسیار رواج دارد و نزدیکان آنها هم دروغ میگویند. در تحقیقی که ایسپا ( مرکز افکار سنجی دانشجویان ایران) در اردیبهشت سال ۹۳ انجام داد، بعد از فقر و مواد مخدر، دروغ اصلیترین دغدغه مردم بوده است.
پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات هم در سال ۱۳۷۳ تحقیقی در سطح ملی انجام داد که نتایج آن نشان داد میزان صداقت در مردم ۲۳ درصد است. بنابراین همانطور که پیش از این هم اشاره شد و تحقیقات هم بیان کردند دروغ در ایرانیها وجود دارد ولی جزو اصلی ترین خلق و خوی آنها نیست."
به گزارش ایلنا، شهیندخت مولاوردی درباره میزان صداقت در جامعه ایران افزود: "دفتر بررسیهای استراتژیک ریاستجمهوری اخیرا گزارشی را منتشر کرده که بر اساس آن شاخص صداقت و امانتداری در کشور به 8 درصد رسیده، این در حالی است که این رقم در کشورهای حوزه اسکاندیناوی بالای 70 درصد است!"
مولاوردی ادامه داد: "به بیانی دیگر و بر این اساس به جرات میتوان گفت مساله امروز جامعه، نه بحران معیشت و اقتصاد، بلکه بحران اخلاق است و عدم صداقت و دروغگویی بنیان نهادهای اساسی جامعه از خانواده تا ساختارهای اجتماعی را نشانه رفته است."
پیش از این غلامعباس توسلی، جامعهشناس در گفتگو با پایگاه خبری انتخاب خبر، با بیان این که دروغگویی یک آسیب اجتماعی است که از طریق فرد و اجتماع، گسترش پیدا می کند، گفته بود: "دروغگویی اکنون ناشایستترین اخلاقیاتی است که متأسفانه در بین ایرانیان رایج است. مردم نباید به شایعات و دروغ پردازیها توجه کنند و صرفاً باید با کسب اعتماد و اطمینان، درپی راستگویی در جامعه باشند و از افرادی حرف شنوی داشته باشند که راستگویی و امانتداری جزو اخلاق ذاتی آنها است."
این جامعهشناس تصریح کرده بود: "تعداد دروغگویان در جامعه افزایش یافته است؛ البته باید توجه کرد که این آسیب اجتماعی در کل جهان وجود دارد، اما بر اساس شواهد موجود در جامعه، این آسیب اخلاقی و اجتماعی در ایران رو به افزایش است، و حتی امروزه در کشور، همچنین شعار، تهمت و افترا، شایعهپراکنی و غیبت افزایش یافته است که همگی زیر مجموعه دروغ در جامعه هستند."
او درباره علل رواج دروغگویی در ایران، گفته بود: "افزایش میزان دروغگویی در جامعه، ناشی از سقوط اخلاقیات است و در ایران، این یک مسئله تاریخی است و حتی به وضوح با نگاهی به تاریخ کشور قابل درک است، و مسائلی که پیش از این در مقاطع تاریخی تحت عنوان قحطی و خشکسالی از آن یاد می شد، با دروغگویی و سقوط اخلاقیات فردی و اجتماعی مرتبط بوده است."
سال گذشته نیز، محمدرضا جوادی یگانه، عضو هیئت علمی دانشگاه تهران، در نشستی با موضوع اخلاقیات در ایران گفته بود:" براساس یک نظرسنجی تلفنی که در سال ۱۳۸۶ انجام شد، ۹۹ درصد مردم گفته بودند که دروغ وجود دارد. یا مثلا در یک نمونهگیری ملی دیگری ۵۷ درصد مردم اعلام کرده بودند که دروغ در بین مردم بسیار رواج دارد و نزدیکان آنها هم دروغ میگویند. در تحقیقی که ایسپا ( مرکز افکار سنجی دانشجویان ایران) در اردیبهشت سال ۹۳ انجام داد، بعد از فقر و مواد مخدر، دروغ اصلیترین دغدغه مردم بوده است.
پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات هم در سال ۱۳۷۳ تحقیقی در سطح ملی انجام داد که نتایج آن نشان داد میزان صداقت در مردم ۲۳ درصد است. بنابراین همانطور که پیش از این هم اشاره شد و تحقیقات هم بیان کردند دروغ در ایرانیها وجود دارد ولی جزو اصلی ترین خلق و خوی آنها نیست."
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر