اظهار بیخبری خانواده زندانی سیاسی کرد از محل حبس و وضعیت او
علی جلالیان، پدر زینب جلالیان، روز چهارشنبه در مصاحبه با رادیوفردا گفت که از وضعیت این زندانی سیاسی کرد پس از آن که روز دوشنبه هفته جاری از زندان کرمانشاه با خانوادهاش تماس گرفته هیچ اطلاعی ندارد.
در روزهای گذشته خبرهایی مبنی بر انتقال خانم جلالیان از زندان کرمانشاه به مکانی نامعلوم منتشر شده بود.
علی جلالیان، پدر او، در پاسخ به سوال خبرنگار رادیوفردا گفت که روز دوشنبه با دخترش تلفنی صحبت کرده و پس از آن اطلاعی از او ندارد.
زینب جلالیان متولد ۱۳۶۱ است و از آذرماه ۱۳۷۶ با حکم حبس ابد، سنگینترین حکم در میان زندانیان سیاسی زن، در زندان به سر میبرد.
او سال ۸۸ به اتهام محاربه با عضویت در گروه پژاک به اعدام محکوم شده بود که، به گفته وکیلش، با یک درجه تخفیف و با عفو رهبری این حکم تبدیل به حبس ابد شد.
خانواده خانم جلالیان در استان آذربایجانغربی زندگی میکنند و او در زندان شهر خوی در نزدیکی محل سکونت خانوادهاش زندانی بود، اما طی چند ماه گذشته چندین بار به زندانهای دیگر منتقل شده و مقامات قضایی و سازمان زندانها تاکنون هیچ توضیح رسمی از وضعیت او و دلیل انتقال چندباره ندادهاند.
در اردیبهشتماه سال جاری این زندانی سیاسی کرد به زندان قرچک ورامین منتقل شد و تیرماه در حالی به زندان کرمان و سپس زندان کرمانشاه منتقل شد که در اعتراض به این انتقالها در اعتصاب غذا به سر میبرد و خواستار بازگشت به زندان خوی، نزدیک محل سکونت خانوادهاش بود.
بر اساس تبصره یک ماده ۲۳۴ آئیننامه سازمان زندانها، این سازمان «باید ترتیبی اتخاذ نماید که محکومان با درخواست شخصی در نزدیکترین زندان محل سکونت خانواده خود تحمل کیفر نمایند».
علی جلالیان روز چهارشنبه به رادیوفردا گفت که همچنان با مرخصی دخترش مخالفت میکنند و هیچ توضیحی هم درباره علت این مخالفت نمیدهند.
زینب جلالیان بیش از ۱۳ سال است بدون مرخصی در زندان به سر می برد. این در حالی است که بر اساس آئیننامه سازمان زندانها، محکومان بیش از ۱۵ سال و حبس ابد با گذراندن حداقل سه سال از مدت محکومیت میتوانند از مرخصی استفاده کنند.
پدر خانم جلالیان در این باره گفت: «گفتند آدم سیاسی است برای همین مرخصی نمیدهیم، بعد خودشان چند بار گفتند سند آماده کن برای مرخصی. آماده کردیم اما دروغ گفتند و مرخصی ندادند. میرویم دادگاه پیگیری، میگویند برو به جهنم، چرا آمدی. دختر را از بیست سالگی تا الان، سیزده سال است در زندان نگه داشتهاند و یک روز هم مرخصی ندادند خب، حالش خراب میشود دیگر. حالش خیلی خراب است.»
شبکه حقوق بشر کردستان به نقل از یک منبع آگاه گزارش داده است که ریههای خانم جلالیان پس از ابتلا به کرونا در زندان قرچک و عدم رسیدگی پزشکی دچار آسیب جدی شده و در این مدت به صورت مداوم سرفه میکند و دچار مشکل شدید تنفسی شده است.
در این مدت همچنین به دلیل التهاب چشم راست وضعیت بینایی وی نیز بار دیگر دچار مشکل شده است.
به گفته همین منبع آگاه، «از زمان انتقال زینب جلالیان به زندانهای کرمان و کرمانشاه به دلیل بستن دستبند و پابند به این زندانی و بر زمین کشیدن وی توسط ماموران امنیتی، مچ دست و پای وی به شدت مصدوم شده و همچنان نشانهیهای زخم و کبودی روی دست و پای او مشهود است».
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر