جایزه صلح نوبل ۲۰۲۳ به نرگس محمدی زندانی سیاسی از ایران رسید
جایزه صلح نوبل ۲۰۲۳ به نرگس محمدی فعال حقوق بشر زندانی در ایران رسید. او بعد از شیرین عبادی، دومین ایرانی است که جایزه صلح نوبل را از آن خود میکند.
کمیته نوبل صلح در نروژ روز جمعه اعلام کرد این جایزه به دلیل نقش خانم محمدی در مقابله با سرکوب زنان در ایران و همچنین مبارزه برای ارتقای حقوق بشر و آزادی برای همه به او اهدا میکند.
BREAKING NEWS The Norwegian Nobel Committee has decided to award the 2023 #NobelPeacePrize to Narges Mohammadi for her fight against the oppression of women in Iran and her fight to promote human rights and freedom for all.
نرگس محمدی متولد ۱۳۵۱ در زنجان است که در دو دهه اخیر بارها بازداشت و زندانی شده است. او هم اکنون نیز به خاطر فعالیت در حوزه حقوق بشر در ایران زندانی است.
نرگس محمدی در میانه دهه هفتاد به عنوان روزنامهنگار در نشریه پیام هاجر فعالیت میکرد. او در اواخر دهه هفتاد به عنوان فعال حقوق بشر به کانون مدافعان حقوق بشر پیوست که ریاست آن بر عهده شیرین عبادی بود. خانم عبادی در سال ۲۰۰۳ برنده جایزه صلح نوبل شد. نرگس محمدی بعدها نائب رئیس این کانون شد.
۱۵ سال آزار و زندان
در پی اعتراضات سال ۸۸، نرگس محمدی از سوی دادگاه انقلاب مورد پیگرد قرار گرفت و در سال ۱۳۹۰ به شش سال زندان محکوم شد. این دوره زندان او موجب بیماری اعصاب و روان او شد به طوریکه در سال ۹۱ به بیمارستان منتقل شد. با گواهی پزشکان او در نهایت آزاد شد.
کمی بعد دیدار او با کاترین اشتون مسئول وقت سیاست خارجی اتحادیه اروپا در تهران خبر ساز شد و در اردیبهشت ۱۳۹۳ نرگس محمدی اینبار توسط اطلاعات جمهوری اسلامی بازداشت شد و در این پرونده به خاطر مجموعه فعالیتهای حقوق بشری او از جمله راهاندازی کارزار لگام (لغو گام به گام اعدام)، مورد آزار قرار گرفت و حتی به دستور دادستان تهران، مانع تماس او از زندان با فرزندانش شدند. حکم او در سال ۹۴ نهایی شد و او در این پرونده به مجموعا ۱۶ سال زندان توسط قاضی صلواتی متهم شد. پدر خانم محمدی بعد از یکی از دیدارها با او از شکنجه و کبودی بدن دخترش روایت کرد.
در اسفند ۹۸ در حالیکه نرگس محمدی زندانی بود، دو پرونده دیگر برای او تشکیل شد. او متهم شده بود که درباره شکنجه ادعای دروغ کرده و همچنین به «اخلال در نظم زندان از طریق خواندن سرود با صدای بلند» متهم شد.
بعد از پنج سال و نیم زندان، او بعد از ابتلا به کرونا، در مهرماه ۱۳۹۹ از زندان آزاد شد.
در سال ۱۴۰۰ نرگس محمدی دوباره توسط قوه قضائیه جمهوری اسلامی بازداشت شد. علاوه بر اتهاماتی چون فعالیت تبلیغی علیه نظام، در زندان به خاطر «تحصن در دفتر زندان» و «تمرد از ریاست و مقامات زندان» و «تخریب شیشهها» و «افترا» چند پرونده جدید علیه او گشوده شد اما خانم محمدی گفت که احکام صادر برای این اتهامات را به رسمیت نمیشناسد و از آنها سرپیچی خواهد کرد.
حقوق زنان، اعتراض به شکنجه
خانم محمدی تاکنون چند تحقیق حقوق بشری و افشاگری مهم در ایران داشته است. از جمله او نوشتاری به نام شکنجه سفید دارد که درباره شکنجههای جنسی و غیر جنسی دربارهٔ زنان زندانی از جمله خود او، آتنا دائمی، نازنین زاغری، هنگامه شهیدی، ریحانه طباطبایی و شکوفه یداللهی در نظام جمهوری اسلامی همراه با نام برخی شکنجه گران است.
قبل از آغاز اعتراضات سال گذشته که در اعتراض به کشتن مهسا امینی بود، نرگس محمدی در تیرماه ۱۴۰۱ در نامهای به رئیس قوه قضائیه جمهوری اسلامی در مخالفت با حجاب اجباری نوشته بود: تلاش زنان ایرانی برای برخورداری از حق پوشش، نه بیحیایی بلکه تقلایی حقطلبانه و مبارزهای شجاعانه است.
انتخابات و مخالفت با جمهوری اسلامی
خانم محمدی در سال ۹۶ در زندان در انتخابات شرکت کرد و به گفته همسر او به لیست امید مورد تائید اصلاح طلبان رای داد اما در سال ۹۸ او در بیانیهای اعلام کرد به حرمت خون کشتههای اعتراضات آبان ۹۸ در انتخابات شرکت نکرد. نرگس محمدی از جمله فعالان سیاسی و مدنی است که در بهمن ۱۳۹۶ ضمن اعلام اصلاح ناپذیری جمهوری اسلامی، خواستار برگزاری همه پرسی با نظارت سازمان ملل در ایران شد.
جوایز و تقدیر
خانم محمدی پیش از این نیز جوایزی برای فعالیتهای حقوق بشری دریافت کرده بود که میتواند به جایزه آزادی نگارش پن آمریکا ۲۰۲۳، جایزه آزادی مطبوعات سازمان ملل در سال ۲۰۲۳، مدال شجاعت گزارشگران بدون مرز در سال ۱۴۰۱ و جایزه ساخاروف در سال ۲۰۱۸ اشاره کرد.
پیشتر در سال ۹۹ هم گفته شده بود خانم محمدی به همراه یک فعال حقوق بشر عربستان سعودی نامزد جایزه صلح نوبل بود.
خانم محمدی در سال ۱۳۷۸ با تقی رحمانی نویسنده و فعال سیاسی ازدواج کرد و آنها دو فرزند دارند. آقای رحمانی و فرزندانش در خارج از ایران زندگی میکنند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر