اعتراض یک کارگردان به تفکیک جنسیتی در جشنواره کودکان: هنوز توضیحی نشنیدهایم
در پی موج جدید اجرای تفکیک جنسیتی در ایران که پس از اعتراضات سراسری «زن، زندگی، آزادی» آغاز شده، برخی سینماگران به تفکیک جنسیتی در جشنواره بینالمللی فیلمهای کودک و نوجوان اعتراض کردند.
این خبر پس از آن منتشر شده که تعدادی از دانشجویان دانشگاه شریف نیز در اعتراض به اجرای این سیاست در کتابخانهها تحصن کردند.
در واکنش به تفکیک جنسیتی در سی و پنجمین جشنواره بینالمللی فیلم کودک و نوجوان که در اصفهان در حال برگزاری است، ابراهیم نورآورمحمد که با فیلمی به نام «ملکه آلیشون» در جشنواره شرکت کرده، به رسانههای ایران گفت: «بهتر بود سانسهای نمایش برای داوران کودک دختر و پسر تفکیک نمیشد.»
به گفته این کارگردان، در روز یکشنبه، ۱۶ مهر، فیلم او در اکرانهای جداگانه برای داوران دختر و پسر به نمایش درآمد.
آقای نورآورمحمد افزود: «ای کاش آنها دستکم در ردیفهای جدا از هم در یک سالن فیلم را میدیدند ولی این طور تفکیک نمیشدند.»
این کارگردان ضمن درخواست برای توضیح از سوی مسئولان گفت: «شاید برنامهریزی خاصی برای این زمینه وجود دارد ولی تاکنون هیچ توضیحی درباره آن نشنیدهایم.»
پیشتر مسئولان جشنواره گفتهاند که ۸۳۵ کودک و نوجوان هشت تا ۱۶ ساله، شامل ۴۸۸ دختر برای داوری اعلام آمادگی کردهاند.
این خبر در حالی است که همزمان تعدادی از دانشجویان دانشگاه شریف در اعتراض به اجرای «تفکیک جنسیتی در کتابخانهها» تحصن کردند.
کانال تلگرامی «شریف تودی» که رویدادهای دانشگاه صنعتی شریف را پوشش میدهد گزارش داد که «از چند روز پیش دانشکده انرژی اقدام به تفکیک [جنسیتی] سالنهای مطالعه کرده که اعتراض دانشجویان را در پی داشته است.»
این کانال دانشجویی با انتشار تصاویری از تحصن تعدادی از دانشجویان در کتابخانه دانشکده انرژی دانشگاه شریف، نوشت شماری از دانشجویان با نصب دستنوشتههای اعتراضی در محوطه دانشگاه، به تفکیک جنسیتی در کتابخانه دانشگاه شریف اعتراض کردهاند.
موج جدید تفکیک جنسیتی در ایران فقط به محیطهای فرهنگی و آموزشی محدود نمیشود.
در لایحه جنجالی موسوم به «عفاف و حجاب» که به تازگی به تصویب رسیده، علاوه بر «برخورد میدانی» با زنان، بر اعمال گستردهتر «تفکیک جنسیتی» در دانشگاهها، مراکز اداری، آموزشی، پارکها و اماکن گردشگری، حتی بر تفکیک جنسیتی در «بخش درمان بیمارستان»ها نیز تاکید شده است.
کانال تلگرامی کلمه نزدیک به میرحسین موسوی اخیر گزارش داد که بر اساس دستورهای جدید، در مراکز درمانی، پزشک مرد نباید در جاهایی که درمان زنان صورت میگیرد حضور داشته باشد.
به نوشته این کانال تلگرامی، این دستور جامعه پزشکی را در برابر «یک چالش جدی» قرار داده است.
سیاست تفکیک جنسیتی از ابتدای تاسیس جمهوری اسلامی به اجرا گذاشته شد و در دهههای گذشته نهادها و سازمانهای مختلف طرحهای گوناگونی را در این زمینه به اجرا گذاشتهاند.
تفکیک جنسیتی پزشکان
✍️ بابک زمانی
▫️وقتی
رئیس شبکه بهداشت لاهیجان بهدنبال دستور یک مقام خارج از سیستم سلامت
بخشنامه کرد که در کلیه درمانگاهها و بیمارستانهای تابعه حق ارائه خدمات
به افراد بیحجاب وجود ندارد، تنها در فضای مجازی سروصدایی به پا شد و بس.
رئیس بهداری استان اعلام کرد به همه مذاهب خدمات ارائه میشود و دغدغه
سلامت مردم را دارند، ولی نهتنها آن بخشنامه را ملغی اعلام نکرد و توضیح
نداد با مسئولی که چنین دستور غیراخلاقیای صادر کرده چه برخوردی شده، حتی
اشارهای هم ولو گذرا به این بخشنامه نکرد.
▫️مردم
و رسانهها با سادگی این مصاحبه و آن بخشنامه را به هم مرتبط کرده، ظاهراً
راضی شدند و آقای رئیس هم پشت صندلی خود ماند تا روز مناسبی که بتواند
تمام منویاتی را که دستور داده شده، اجرا کند. سازمان نظام پزشکی هم پزشکی
را که بر خلاف سوگند خود دستور غیراخلاقی را اجرا کرده بود، احضار نکرد،
توصیهای هم برای انتخاب اخلاق در برابر دستور و پذیرش تمام هزینههای آن
خطاب به پزشکان صادر نکرد.
▫️انجمنها
و مجامع پزشکی هم خود را به آن راه زدند که گویا این آخرین دستور از این
قبیل بوده و بااطمینان از اینکه جاانداختن چنین مسائلی در شرایط فعلی دور
از ذهن است، هیچ توصیهای به پزشکان نکردند، یادآوری نکردند که «همکاران
عزیز امروز همان روزی است که جانبداری شما از اخلاقیاتی که به آن سوگند
خوردهاید و به شما حکم میکند به بیمارتان، قطعنظر از رنگ و عقیده و نژاد
یاری برسانید، مورد آزمون قرار میگیرد؛ پایبندی به سوگند و پذیرش
هزینههای آن یا جانب اخلاق را رها کردن و رو به دنیا آوردن».
▫️چیزی
که از جامعه پزشکی سازمانها و مجامع آن بیرون آمد، تنها و تنها نصایح و
شکوههایی بود به شکل بیانیه و کامنت که مخاطبش نه همکاران، بلکه سیستمی
بود که اثبات کرده نصیحت و توصیه عقلگرایانه در او کارساز نیست. حالا یک
بار دیگر جامعه پزشکی، سازمانها، انجمنها و مجامع آن در برابر یک چالش
جدیتر قرار گرفتهاند. دستور آمده پزشک مرد در جاهایی که درمان زنان صورت
میگیرد حضور نداشته باشد.
▫️شاید
این دستور حتی از دستور قبلی هم عجیبتر و دور از ذهنتر باشد، چگونه
میتوان پزشکان را در محلهای درمانی از نظر جنسیت تفکیک کرد؟ فایده این
کار چیست؟ فیذاته توهینی به گروهی مرد و زن میانهسال که چیزی جز درمان در
نظرگاهشان نیست، بهشمار نمیرود؟ در شرایط اورژانس و لحظات خطیری که
تنها جان بیمار مورد نظر تیم پزشکی است، چگونه میتوان چنین ملاحظات حقیری
را بدون در خطر انداختن بیمار رعایت کرد؟
▫️گویا
یک نفر بهجد میخواهد تعابیر و مصداقهای مختلف سوگند پزشکان در درمان،
فارغ از جنس و سایر خصوصیات بیمار را یک بار دیگر تعریف کرده، میزان
پایبندی پزشکان را به آنها بیازماید. اما تردید نمیتوان داشت نوع واکنش
جامعه پزشکی در برابر اینگونه دستورات در چنین پیشرفتهای مشعشعانهای!
بیتأثیر نبوده است.
جامعه پزشکی در چنین مواردی در انزوای کامل از
عرصه عمومی قرار دارد؛ اگرچه بیشترین تأثیر چنین دستورات خلقالساعهای بر
سلامت مردم است، اما در سکوت عرصه عمومی هم جامعه پزشکی نمیتواند نسبت به
آنچه مسئولیت اجتماعی اوست، بیتفاوت بماند.
▫️نباید
و نمیتواند تنها به ماندن یا رفتن بیندیشد. زندگی عرصه همه یا هیچ نیست.
قرار نیست وقتی کار سختتر شد، فقط بر تصمیم مهاجرت استوارتر باشد. مهاجرت
خود چالشی است که فقط کسانی از آن سربلند بیرون میآیند که همه وظایف
اخلاقی خود را از هر لحاظ جدی گرفته و برای آن هزینه داده باشند. بهعلاوه
پاسخ فرزندان در نسلهای بعدشان دشوار خواهد بود؛ آن زمان که خواهند پرسید
پدران همکلاسیهای ما میگویند پدرانشان برای تطهیر این کشور چه رنجها
کشیدهاند. پدران و مادران شما برای خانه خود چه کردهاند؟
▫️بیتردید
به این زودیها نه اجبار همه بیماران به حجاب امکانپذیر است و نه تفکیک
جنسیتی بخشها و پزشکان؛ اما آنچه بدیهی است اینکه صادرکنندگان چنین
دستوراتی هیچگاه آمال برآوردهنشدنی خود را فراموش نکرده، پس از چندی تا
نیل به درجاتی از آن، آن را دنبال میکنند. فراموشکاری و تسامح خصیصه جامعه
پزشکی است که تا دستور بعدی، یا به دستورات قبلی خود را عادت داده است یا
اساساً دیگر نیست که موظف به واکنشی باشد.
*کانال نویسنده
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر